Tai Shan Temple - Photo By Hamed Katoozi
Bamboo Jungle - Photo By Hamed Katoozi
Lama Temple - Photo By Hamed Katoozi
Forbidden City - Photo By Hamed Katoozi
Bamboo Jungle - Photo By Hamed Katoozi
Wudang Purple Heaven Temple - Photo By Hamed Katoozi
Wudang Mountain - Photo By Hamed Katoozi

پرینت

وودانگ

 

و بیش از 600 سال پیش قهرمان افسانه ای ، به نام چانگ سان فنگ ، سبک Wudang Nei Jia Quan  را خلق کرد که در آن تای چی ، به عنوان عنصری مرکزی حضور داشت . بدین صورت کوه وودانگ محل تولد این سبک شد ، کوه وودانگ یکی از کوه های آسمانی در چین است که تائو ئیست ها معتقدند انرژی آسمانها را در خود دارد .

این کوه ، 312 مایل مربع مساحت دارد و سراسر پوشیده از عمارت ها و معابد تائوئیسم باستان است که شامل 8 قصر ، 2 معبد بزرگ تائوئیستی ، 36 مدرسه تائو (صومعه) ، 72 معبد ، 39 پل ، 12 عمارت یا تراس ( محل دیده بانی یا محل ناقوس ) می باشد . که نشانگر هنر و معماری والای چینی است که در طول هزاران سال شکل گرفته است ، از شگفتیهای طبیعی آن می توان 72 قله مرتفع ، 24 دره زیبا، 11 غار ، 9 چشمه آب ، 3 برکه ، 9 چاه آب و 9 تراس طبیعی مرتفع را نام برد .  مرتفع ترین قله و معبدی که در وودانگ قرار دارد ، Jin Ding است که ارتفاع آن به 1612 متر می رسد .

مدرسه های رزمی وودانگ نیز در این کوهستان قرار دارند که بر اساس فلسفه و مفاهیم تائوئیستی استوار هستند .

در اواخر دهه 1970 ، چین دروازه های خود را به سوی دنیا گشود و اصلاحات بسیار در آن صورت گرفت و این مرکز باستانی تائوئیستی به یکی از میراث فرهنگی بشریت مبدل شد . بناهای وودانگ بسیار مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفت و یونسکو آن را در لیست میراث جهانی قرار داد .

بسیاری از ساختمانهای قدیمی در وودانگ بر طبق دوره Zhen Wu ساخته شده و قدرت عادلانه امپراطور و وقار و شکوه آسمان را آشکار می سازد . این بنا به خوبی نشانگر احترام تائوئیست ها به طبیعت است . عمارت های باشکوه و زیبای  تائو فضای بسیار اسرار آمیز و اعجاب انگیزی از هنر کلاسیک و اصیل چین باستان را بر جای گذاشته است . هارمونی و یکپارچگی بناها ، همه بازدید کنندگان را به وجد می آورد .

 

استاد بزرگ چانگ سان فنگ :

استاد چانگ سان فنگ ، در دوره سلسله Yuan در Liao Dong متولد شد . خانواده او در شهر Longhu hill زندگی می کردند . پدر بزرگ او مهارت بسیار زیادی در ستاره شناسی و طالع بینی و نجوم و صور فلکی داشت . قبل از آنکه وی متولد شود ، پدر بزرگ او پیش بینی کرده بود که طالعی خجسته در حال وقوع است و تولد وی را پیش بینی کرده بود .

چانگ سان فنگ در سن 5 سالگی به بیماری شدیدی مبتلا شد که باعث شد بینایی خود را از دست دهد . پدر بزرگش روحانی تائوئیستی را می شناخت که درمانی باورنکردنی را برای بیماری ها ارائه می داد .

او چانگ سان فنگ را نزد آن روحانی برد و در مدت یک هفته معالجه شد و بیناییش را بدست آورد .

روحانی تائوئیست به چانگ سان فنگ علاقه مند شد و او را به عنوان شاگردش پذیرفت و او هنرهای رزمی و هنر خوشنویسی چینی را آموخت .

پدر چانگ سان فنگ ، بسیار علاقه داشت که او یک پست دولتی بدست آورد ، اما وی علاقه ای به سیاستمدار شدن نداشت . او عاشق هنرهای رزمی بود و به بسیاری از معابد قدیمی رفت و آمد داشت . بعد ها او به Yan Jing رفت و از طریق یکی از دوستانش در آنجا یک شغل دولتی محلی بدست آورد اما آن را نیز ترک کرد و به Liao Dong بازگشت  . یعنی همان جایی که بیشتر عمر خود را در یک معبد دور افتاده گذرانده بود . یک روز چانگ سان فنگ با یک استاد تائوئیست در معبد ملاقات کرد . آن ها تمام طول شب را باهم گذراندند گویی از سال ها پیش از دوستان قدیمی یکدیگر بوده اند و افسوس خوردند که چرا پیش تر از این یکدیگر را ملاقات نکردند . پس از آن چانگ سان فنگ ، تصمیم گرفت زندگی خود را در انزوا و خلوت مانند پرنده ها و ابرها ، آزاد و رها ادامه دهد .

او چند سالی را به سفر پرداخت و هنرهای رزمی را آموخت و کم کم مشهور شد . وقتی که به شهرستان Shan xi  رفت ، متوجه شد که استاد تائوئیستی که قبلا با او برخورد داشته بود ، همان Qui Chi Ji ، شاگرد Wang Chong Yang  معروف که در زمره گروه 8 جاودانه(Tao 8 Immortal)  بودند ، بود .

چانگ سان فنگ به معبد Jin Tai در Bao Ji رفت و در آنجا به شاگردی Huo Long درآمد . او در مکتب تائوئیسم بسیار عمیق شد و به سطوح بسیار بالایی نائل شد ، از آن پس بود که لقب سان فنگ یا استاد آسمان و زمین ، را بر وی نهادند . سان فنگ به معنای آسمان و زمین است ( در سه خطی های ئی چینگ ، سان یا چیان  به معنای آسمان و فنگ یا کان به معنای زمین است ) . در برخی منابع تاریخی ذکر شده که وی هیچ گونه سایه ای نداشت و وقتی حرکت می کرد به قدری شفاف و نورانی بود که روی زمین سایه ای نمی انداخت .

 روزی سان فنگ ، در مکاشفات خود در وودانگ ، مبارزه یک مار و یک پرنده ( درنا یا برخی معتقدند پرنده دیگری بوده ) را مشاهده می کرد ، که متوجه مفاهیم و تکنیک هایی در هنرهای رزمی شد که با توجه به دانش و تجربه خود در هنرهای رزمی ، "هنر های رزمی درونی" را خلق کرد ، که بعد ها آن را تای چی چوان یا کنگ فوی 13 الگو نام نهادند . که بعد ها به صورت یکی از تمرینات اساسی در وودانگ تبدیل شد و آن را کنگ فوی تائوئیستی نیز می نامند .  

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی